AA muhabirin edindiği bilgiye göre, Karamürsel'deki Tabakhane Mahallesi'nde bulunan 4 katlı bir apartmanın giriş katında oturan Salas ailesi, 17 Ağustos gecesi saat 03.02'de yaşanan depremde yıkılan binanın enkazı altında kaldı. Yaklaşık 18 saat süren çalışmaların sonunda anne İslim Salas hafif, o tarihte 26 yaşında olan kızı Şükran Salas ise ağır yaralı olarak kurtarıldı. Beton kütlelerinin altında kalan 20 yaşındaki Fatoş Salas ise hayatını kaybetti.

Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde tedavisi bir yıl devam eden Şüran Salas hayata döndü ancak omuriliği zedelendiği için vücudunun boyundan aşağı bölümü felç oldu.

Depremin ardından geçen 11 yıl boyunca yatağa mahkum yaşam mücadelesi veren Şükran Salas, AA muhabirine yaptığı açıklamada, üniversite öğrencisi olan kardeşi Fatoş'un yanı başında hayatını kaybettiğini söyledi.

''O geceyi'' hiç unutmadığını ifade eden Salas, ''Kardeşim yanımda yaşamını yitirdi. Elim kolum bağlı birşey yapamadım. Bu çok acı... Fatoş 20 yaşındaydı, gazetecilik okuyordu, ne yazık ki hayatını kaybetti. Bana sarılmış (Abla ölmek istemiyorum. Sözlüm Mustafa'yı görmek, onunla evlenmek istiyorum'' diyordu. İkimizde ağlıyorduk. Sonra ne olduğunu hatırlamıyorum'' diye konuştu.

Kendisinin de o tarihte 26 yaşında olduğunu ve evlilik hayalleri kurduğunu ifade eden Salas, ''Depremle hayallerim de yıkıldı. Deprem olmasaydı üç gün sonra evleneceğim kişinin ailesi istemeye gelecekti. O zaman iki yıldır süren arkadaşlığımızı evlilikle noktalayacaktık. Ben sakat kalınca o kişi de başkasıyla evlenmiş'' dedi. Şimdi en büyük zevkinin camdan dışarı bakmak olduğunu ifade eden Şükran Salas, sözlerine şöyle devam etti:

''Nasıl güzeldim... Şimdi dışarı bile çıkamıyorum. Denizi göremiyorum, deniz kokusunu, yürümeyi, çiğ köfte yoğurmayı, et yemeyi çok özledim. Eskiden yürüdüğüm yerleri hayal ediyorum, eski günlerimi gözümde canlandırıyorum. Her şey o kadar zor ki... Deprem öncesiyle sonrası çok farklı. Hayallerimiz, umutlarımız, her şeyimiz gitti. Çok büyük acılar yaşadık. Allah bir daha o günleri yaşatmasın.''

Şükran Salas, depremin ardından arkadaşlarının ve yakınlarının kendilerini unuttuğunu, çok yalnız kaldıklarını belirterek, ''Sağlığımda çok arkadaşım vardı artık hiçbiri ziyaretime gelmiyor. Sadece 17 ağustosta hatırlanıyor sonra yine unutuluyorum'' dedi.

ANNESİNİ DE KAYBETMEKTEN ÇOK KORKUYOR

Babasının da depremden birkaç yıl önce kanser hastalığı nedeniyle vefat ettiğini ifade eden Salas, ''Şimdi anneme birşey olacak diye çok korkuyorum. En büyük korkum annemin ölmesi. Bana kim bakar o zaman? Annem de tansiyon hastası, kulakları duymuyor, iki günde bir hastaneye kaldırıyoruz. Onsuz yaşayamam'' diye konuştu.

Şükran Salas, yatağa bağımlı olduğu için dışarı çıkamadığını bunun için en büyük hayalinin eskisi gibi Karamürsel sahiline inmek olduğunu belirtti. Son dönemde omuzlarını oynatmayı başardığını dile getiren Salas, ''Belki tedavi olabilirim. Fizik tedaviye gidebilirsem belki ellerimi oynatabilirim. Bana yardım etsinler, tedavi olayım. Büyüklerimizden ricam bu'' diye konuştu.