Ben Bu Tiyatyrodan Artık Sıkıldım

Av.Erol Akpınar
erolak@sonsayfa.com

Son Güncelleme: 23:22 15 Mayıs 2011, Pazar

Seçime dört hafta kaldı.

Elli seneden fazla bir zamandan beri yapılan yerel ve genel bütün seçimleri yaşadım.

Bir türlü normal bir propaganda dönemi göremedim.

Yerel olsun, genel olsun bütün seçimlerde liderler rakipleri için en çirkin, en ağır sözleri ve ithamları hiç duraksamadan ardı ardına sıraladılar.

Milletimiz de her defasında Fener –Galatasaray fanatikleri gibi ikiye bölünerek liderlerini alkışladılar.

Elli sene geçti, bir adım ilerleyemedik.

Nezaket, adalet, fikir bizim seçim meydanlarına hiç uğramadı.

Partilerin yerel teşkilatları, liderlerinin yaptıkları her meydan mitingine, çevre uzak ve yakın yerleşimlerden otobüslerle seçmen taşıdılar.

Getirip geri götürdükleri seçmenlerine   kumanyalar hazırladılar, içecek taşıdılar.

Bir partinin İstanbul teşkilatının 2 no.lı sorumlusu olarak, Lüleburgazdan Antalya’ya, Uzunköprü’den Bursa’ya, Ankara’ya , gitmediğimiz miting, otobüslere doldurup taşımadığımız seçmen kalmadı.

İl  ve ilçe teşkilatlarının canını çıkardılar, suyunu sıktılar acımasızca.

 Sonra, listeleri kendi elleriyle doldurup seçmenin önüne buyurun seçin diye koydular.

Şimdi gene aynı tiyatroyu sahneye koydular oynatıyorlar.

Şimdi gene seçmen ve sempatizanları otobüslere doldurup kumanya ve içeceklerini önlerine koyup uzak, yakın yerleşim yerlerine taşıyıp duruyorlar.

Lider kürsüye çıkıyor, vaadlerini bir bir sıraladıktan sonra, karşısındaki rakibini yalancı, düzenbaz, hilekar, hırsız diye bir güzel yıkadıktan sonra alkışları toplayıp gidiyor, bir başka meydana.

Bu işlerden elimi çekeli neredeyse beş yıl geçiyor.

Elli senenin kırk beşinde aldatıldım, kullanıldım.

Yıllarımı verdiğim parti şimdi can çekişiyor.

Birkaç ay önce seçilen yeni lideri, hiç sıkılmadan, televizyon televizyon dolaşıp, “ iktidara geldiğimizdeeeee” diye palavra sıkıyor.

İşten anlayanlar, seçime kadar genel merkez binasını satıp, parasını   torbaladıktan sonra, tabelalarını indireceğini biliyorlar.

Ama her seçimde, kullana kullana paspas ettikleri partinin seçimden sonra tabelalarını indirip tarihe tevdi edileceğini bile bile kalan üç beş tane  partilisini aldatmaya devam ediyor.

Ben, çok geç de olsa, evet çok geç de olsa, artık gerçeğe vardım.

Ülkede, seçim yasaları değiştirilmeden, dokunulmazlıklar kürsü ile sınırlı tutulmadan, bir elli sene daha oynanacağı anlaşılan bu tiyatrodan sıkıldım.

Gazetede siyasi haberleri okumuyorum.

Televizyonlardaki siyasi toplantıları izlemiyorum.

Lider ve etrafı çalıyor, teşkilatları aynı oyunu bıkmadan usanmadan oynuyor.

Zavallı halkım da, iki üç liderin yazdıklarını Meclise göndermek için sandığa gidiyor.

Ben ne hıyar olduğumu çok geç de olsa anladım.

Darısı geç olmadan diğerlerinin başına diyelim.