Elektrik sudan ucuz, su ise bedava

Av.Erol Akpınar
erolak@sonsayfa.com

Son Güncelleme: 22:58 30 Aralık 2011, Cuma

Bir ziyaret amacıyla Canada'nın Montreal kentindeyim.

On gün kadar sürecek bu gezinin ilk dört gününde edindiğim intibaları sizlere anlatmaya çalışacağım.

Önce Türkiye'den gelip gitmesi ço zor bir ülke.

Havaalaanlarında beklemeleri ile birlikte yaklaşık on dört , on beş saat uçuyorsunuz.

Ekonomik sınıfta uçarsanız çok zor bir yolculuk.

Bizimkisi, bir üst sınıf sayılan Business sınıf nispeten daha rahat.

Canada, dünyanın dertsiz ülkelerinin en başında gelenlerinden.

Çevresinde ve yakınlarında kendisi için tehdit oluşturma potansiyeli taşıyan bir başka devlet yok.

Amerika ile kucak kucağa, gamsız kasavetsiz bir yaşam sürdürüyorlar.

Türkiye'nin dokuz on katı büyüklüğünde toprakları var.

Nüfusu ise Türkiye'nin yarısından daha az, 30 milyon kadar.

Bu hesaba göre, bizim topraklarımızın tamamında 2.5 milyon kişi yaşasaydı, ancak bu kadar tenha olabilirdik.

*

İki sıkıntısı olabilir diye düşünüyorum bu ülkenin.

Birincisi uçsuz bucaksız topraklarında in cin top oynuyor.

Şehirlerde her milletten insan var.

Zencisi, Hintlisi, Çinlisi ile bir dünya milleti.

Azıcık da Türk var.

Bir de biz Türklerle pek yakın ve dostça ilişkiler içinde olan Ermeniler.

Bir göçmen ülkesi görünümünde ülke.

Ama göçmen kabulünde çok titizler.

Gelmek isteyenleri, yaklaşlık bir yıl kadar araştırıp, çok ince eleyerek kabul ediyorlar.

Tahsili olanları ve de zanaat erbabını tercih ediyorlar.

Teknik meslekleri ( mühendis vb) arıyorlar ama, Doktora doktorluk, eczacıya eczacılık yaptırmak için zor bir imtihanı geçmelerini şart koşuyorlar.

İngilizce veya Fransızca dillerinden birini yeterince konuşamayanlara da hoş geldin demiyorlar.

Tam bir kurallar ülkesi.

Trafik bir çelik cendere.

Birbirini elli metrede, yüz metrede bir kesen kesen her sokağın başına geldiğinizde, görebildiğiniz bir yaya veya araç var veya yok demeden, önce duracaksınız, sonra tekrar kalkıp gideceksiniz.

Yahu ne gelen var, ne geçen diye durmaksızın geçer ve yakalanırsanız, 152 Dolar cezası var ve üç puanınız da gidiyor. Doğru anlamışsam, toplam 15 puanı yakarsanız, ehliyetinize altı ay veda edeceksiniz.

Buna rağmen bir kaza gördük ve nasıl becerdiler diye pek merak ettik.

*

İkinci sıkıntıları yaklaşık altı ay süren çok sert kış olabilir.

Bu yıl aralık ayının başlarında kış hüküm sürmeye başlamış.

Bir kaç günden beri eksi 15-20 lerde hava sıcaklığı.

Yoğun kar yağıyor.

Yer gök bembeyaz.

Tanıdıklar anlatıyorlar.

Bir çok kişi, hatta çok uzun süre buralarda yaşamış olanlar bile, bu sonsuz beyazlıktan bıkıp ya ülkelerine dönüyor ya da Amerika'ya kapağı atmaya çalışıyorlarmış.

*

Çok genel olarak bakarsanız, rahat, dingin, huuzurlu bir refah toplumu görüyorsunuz.

Bizim, gerek yurt içinde, gerekse yurt dışında her gün yaşadığımız çeşitli sıkıntıların hiç biri yokmuş gibi görünüyor.

Elektrikle ısınıyorlar ama, sudan ucuz faturaları.

Su ise bedava.

Sağlık hizmetleri mükemmel ötesi.

Göçmen olarak kabul etmeyi düşündükleri ülkelerin vatandaşlarını, dört yıllık bir süre sonunda herhangi bir sorun çıkarmamışlarsa, vatandaşlığa kabul ediyorlar.

Bu aday vatandaşlarına, beldikleri günden başlayarak ücretsiz sağlık hizmeti vermeye başlıyorlar.

Eşlerine telefon edip, mamografi zamanı geldiğini ve hangi hastaneye başvurmaları gerektiğini bildiriyorlar.

Okula giden çocuklarına da ayda 3-400 dolar harçlık ve isterlerse ücretsiz yemek veriyorlar.

*

Belki daha yazacak çok şey var.

İleride gene yazarım.

Ama, bilin ki, dünyanın bu tarafında, böyle yaşayan insanlar var.

Tek dertleri, soğuk kış ayları olan, mutlu, modern ve kültürlü ,insanlar.

*

2012 nin, tüm sonsayfa okuyanlarına,yazanlarına ve çalışanlarına başarı, sağlık ve mutluluklar getirmesini dilerim.