Geliyoruuuuz !

Av.Erol Akpınar
erolak@sonsayfa.com

Son Güncelleme: 16:20 19 Nisan 2011, Salı

Seçime doğru toplantılar düzenleyen, pankartlar asan siyasi partilerin önce, alanlarda ve basının önünde söylediklerinde bir takım abartılar ve iddialar öne sürmeleri bir ölçüde mazur görülebilir.

Bir siyasi parti elbette iddialı olacak ki, seçmen, “ yaaa öyle mi, bunlara oy verirsem belki de oyum ziyan olmayacaktır” diye düşünsün.

Öyle ya.

Siz sandığa giderken, hiçbir şekilde Meclisin arka kapısına bile yaklaşma ihtimali olmayan bir partiye oy vermeyi düşünür müsünüz ?

Herkesin oyu kendisine göre kutsaldır.

Ziyan olma ihtimali yüksek ise, içimizden geçeni değil de, sandıktan çıkma ihtimali olanlar içinden birini tercih edersiniz değil mi ?

*

Ama bakıyorsunuz, seçime girmesi ve müşterek oy pusulasında yer alması imkanı bulabilen 18 veya 19 partinin içinde, kesin olarak barajı aşacağı belli olan iki tane, muhtemelen barajı aşacağı düşünülen de bir tane parti var.

Geri kalanı, yüzde 0, 1 lerden , yüzde 0,2 veya 0,3 lere kadar sıralanan onlarca parti var.

Hepsi   büyük bir iddia içinde.

Söze başlarken, “ iktidara geldiğimizdeeee….” diye başlıyorlar.

Bırakın sandıktan çıkmayı, yekten iktidara gelmekten söz ediyorlar.

Şimdi bu derecede yüksekten uçarken, her seferinde kıç üstü oturmanın, bu arkadaşlara hiç de

acı gelmediğini, morallerinin bozulmadığını filan, iki yıl sonraki yerel seçimlerde, sonra dört yıl sonraki genel seçimlerde yeniden aynı yüksek uçuşları sergilemelerinden anlıyoruz.

Hadi, televizyonlarda atıp tut.

Bunların kimseye zararı yok.

Dinleyip gülerler, o kadar.

Ama meydanlarda atmaya başladın mı olmuyor işte.

Adamı köyünden kasabasından kaldırmışsın.

Kamyona otobüse doldurmuşsun.

Üç saat geliş, üç saat dönüş, altı saatini bir Cola ve ekmek içi bir kaşarlı sandviçe bağlamışsın.

Büyük çoğunluğu, kışın yağmurda ıslanıp, yazsa kızgın güneşte yanarak, ya ilçe başkanının hatırını kıramadığı ya da ilçe yöneticilerinden birisi akrabası olduğu için eziyetine katlanmış.

Ne olacak, emmim oğlunun hatırına, iki saat gider, iki saat dönerim diye göreve koşmuşsun.

Ama lakin, sağdan soldan derlenmiş bir iki yüz kişinin önünde adam mikrofonu kapıp  da       “ iktidara geldiğimizde!!!……” diye ünlemeye başlamıyor  mu ?

Ne İlçe başkanının hatırı kalıyor, ne de ilçe yöneticisinin.

Arkalardan biri “ ne deyo ulen bu “ dedi mi kaçacak delik ara artık.

*

Bütün  bunları geçmişte on, on beş senelik yöneticiliğimde çok fazla yaşadığım için içim acıyor.

Sabah evden çıkmış, işe gidiyorum.

Çeşitli partiler, pankart asmışlar, filama sallandırmışlar.

Bir tanesi, hali hazırda  bilinen oy oranı 0, 2 lerde dolaşan eski bir iktidar partisi.

Ne gazetelerde var ne de bilinen herhangi bir televizyondalar.

Bencileyin, üç beş tane kalmış eski göz ağrılarının cep telefonuna mesaj atarak, ayakta durmakta olduklarını göstermek istiyorlar.

A benim canım eski kardeşlerim.

Senin liderini konuşturan bir kanal var mı ?

Senin liderinin haftada bir sefer olsun, iki sütun üzerine resmini basan bir gazete var mı ?

Partinin camlarına boydan boya bir pankart asmışsın.

Üzerinde “ geliyoruuuuuz “ diye yazdırmışsın.

Hayrola kankam !

Nereye ?

İktidara demek istiyorsan, teşekkürler, ben almayayım.

Allah akıl fikir versin.

Sandık gününe kadar vaziyetini toparlayabilirsen,  topu topu hepsi iki tane kalmış eski dava arkadaşını,  Meclise girebileceği düşünülen iki veya üç partiden, içine sığdırabildiğin bir tanesine  oy verin.

Yapabileceğin en büyük hayır budur.