Ülke ne Kazandı, İktidar ne ?

Av.Erol Akpınar
erolak@sonsayfa.com

Son Güncelleme: 16:48 06 Mart 2011, Pazar

Bu sefer ateş basın dünyasına düştü.

Gözaltına alınan ve üç gün sonra tutuklanan iki gazeteci için sağcısı, solcusu, futbolcusu bütün basın mensupları yazılarıyla, yürüyüşleriyle tepkilerini ortaya koydu.

Gerek Cumhurbaşkanı, gerekse Başbakan, konunun Adliyenin işi olduğunu,  herhangi bir müdahalelerinin söz konusu olamayacağını söyleyip, kendilerini sıyırma yolunu seçtiler.

Ama gerek basın dünyası, gerekse uluslararası tepkiler öyle düşünmüyorlar.

*

Benim okuduklarıma göre, bu güne kadar Hükümet yanlısı yazılarıyla tanınan bir çok önemli kalem bu defa tam tersi bir tavır içine girmiş görünüyorlar.

Hemen her konuda iktidarın yanında duran bu kalem erbabının dün ve bugün yazdıklarından bir demeti aşağıda özetlemek istedim.

Bu toplu dönüşüm, iktidar için bir uyarı olabilir mi diye düşündüm.

Ama her cenahtan bir iki bin kişilik basın mensubunun – bir yazarın tanımlaması ile, aynı trafik ışığından bile beraber karşıya geçmeyeceklerin – bile Taksim’de toplanarak yaptıkları yürüyüşün iktidar katında pek de önemsenmemiş olduğunu gördük.

Gelelim yazanlara.

*Önce Hürriyet’in iktidara en yakın duran yazarı Hadi Uluengin.

En sert eleştirileri ardı ardınca sıralamış.

Yetti artık başlığı altında, “ operasyonun kitabına uydurulmuş bir yasallık (!) çerçevesinde düzenlenmiş” olduğunu söylüyor. Bu tür şüphelenmeler ve pirelenmeler  ancak polis devletlerinde olur diye ilave ediyor.

Ayrıca   Ergenekon davasının özünü oluşturan eski “ derin devlet “in yerini şimdi de “kuyu devlet” mi aldı diye soruyor.

*Şimdiye kadar iktidar nezdinde en itibarlı sayılan deneyimli gazeteci Taha Akyol, “Artık Ölçü kaçıyor” diyor.

*Gene her dönem iktidara en yakın durmayı becerebilen Mehmet Barlas” artık normalleşecek miyiz? diye sorarken, durumun anormalliğine vurgu yapıyor.

*Gene iktidar yanlısı tutumu ile bilinen Ali Bayramoğlu “Durum açıklanmaya muhtaçtır, aksi halde git gide artan “ polis devleti iddiaları karşılıksız kalmaz ve Ergenekon davası  iflas eder “diyor.

*İktidara en yakın gazetecilerden Ahmet Altan “ bu hukuk dışı bir gözaltısı ise, karşımızda iki ayrı Ergenekon olduğunu gösterir diye yazıyor.

*Star’dan Ahmet Kekeç ise “ bekleyelim görelim denilen gazeteciler üç yıldır tutuklu. Bu rahatsızlık veriyor.

1. Neden düzayak ifadelerine başvuracakken ertelenemez bir mecburiyete dönüşen baskı yöntemi diye soruyor.

*

Bunlar bu güne kadar hep iktidar yanında olmuş basının ünlü kalemleri.

Bunların yanında uluslar arası tepkiler daha yoğun.

*ABD Dışişleri Sözcüsü“  kaygılıyı takipçisiyiz.”

*Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı AGİT  “ Gazetecileri yıldırma ve tehdit etmeye son verin “

Uluslararası Basın Enstitüsü İPİ “ Hiçbir gazeteci yıldırmaya maruz kalmamalıdır”

*

Hepsine eyvallah !

O şudur, bu budur diyebilirsiniz.

Ama  bu güne kadar etliye sütlüye fazlaca müdahil olmamış, ünlü, akil, taraf olmamış İshak Alaton İbrahim Betil , Ayhan Bilgen, Osman Kavala gibi iş adamları ile bir çok profesörün  olayı “ bardağı taşıran son damla “ olarak değerlendirmeleri de dikkat çekici oldu.

Peki bütün bunlara ne gerek vardı ?

İçeriden dışarından bu kadar yoğun tepkiler sebebiyet veren bu uygulama, iktidara ne kazandırdı, ülkeye ne ?

Bu gerginlik, bu çekişme çok mu gerekliydi acaba ?