Yandaş olarak tanımlanan bir televizyon kanalında gözüm…

Programı sunan meslektaşım soruyu soruyor.

Ve konuk belediye başkanı alıyor sözü…

Başlıyor anlatmaya…

İki gazeteciden bahsediyor. İsimlerini açıkça söyleyerek; yerin dibine sokup çıkarıyor bu gazetecileri.

Dikkat kesiliyorum!..

Meslektaşımda tepki yok!..

‘‘Sayın Başkan, bu arkadaşların isimlerini zikrettiniz; doğal olarak onların da cevap hakkı var. Bizleri izliyorlarsa; yayınımıza bağlanabilirler’’ demiyor.

Başkan da coştukça coşuyor.

…

Geçiyorum bir başka kanala…

Karşıt olarak biliniyor bu kanal da…

Orada da muhalefetten bir milletvekili ve başka konuklar var. Hükümet yerden yere vuruluyor. ‘Peygamberlik’ söylemleri ve ‘başörtüsü’ meseleleri yine birinci sırada…

Dikkat kesiliyorum!..

Programı sunan meslektaşım adeta muhalif milletvekili gibi konuşuyor. ‘Hükümet şunu yaptı, milletvekilleri şöyle davranıyor, Başbakan çok agresif; önüne gelene çatıyor, darbe söylemleri ile herkesi sindiriyorlar’ gibi sözlerle konukları dolduruşa getiriyor.

…

Sadece televizyoncular mı?

Hayır!..

Magazincilerin durumu da onlardan aşağı kalmıyor.

Dedektif gibi kovalamaca, abuk sabuk sorular, ipe sapa gelmez davranışlar, sevileni pohpohlama, sevilmeyeni yerden yere vurma, gerçek sanatçıları görmezden gelme, olay yaratacak genç sanatçıları ön plana çıkarma almış başını gidiyor.

…

Sokaktaki habercilerin; yani muhabirlerin işi daha da zor. İşten kovulma korkusuyla yatıp kalkıyorlar. Aldıkları üç kuruş maaşla geçinmek için adeta takla atıyorlar. Haberde özgünlük, objektiflik, özel bir resim yakalama, haber atlatma, araştırma; hak getire…

…

İnternet haberciliği ise bir başka alem!..

Bakıyorum; birinin ‘ak’ dediğine, diğeri ‘kara’ diyor. Gizlilik, özel yaşam hakkı, yargılama öncesi etkileme, yargı sürecine müdahale, devleti yakından ilgilendiren belgeleri fütursuzca yayınlama, haber yazımında dikkatsizlik, önüne geleni köşe yazarı yapma bu kesimde…

…

Değerli meslektaşlarım!..

Ne oldu bize?

Neden bu hale geldik?

‘Gerektiğinde kalemini kır, ama satma’ sözünü ne çabuk unuttuk?

Onca okulu; birilerine yalakalık yapalım, birilerinden intikam alalım, yandaş olalım, karşıt olalım diye mi bitirdik?

Neydi gerçek gazetecilik?

Objektif olmak, halkın sorunlarını yansıtmak ve çözüm için ortam oluşturmak, tarafsız olmak, kişisel duygu ve düşünceleri habere yansıtmamak, çıkar karşılığı haber yapmamak, kişi hak ve hürriyetlerine dikkat etmek, haber yazımında ‘5N1K’ kuralına riayet etmek.

Soruyorum sizlere…

Bunlardan hangisi yapılıyor?

Hangi kurala uyuluyor?

…

Sevgili meslektaşlarım!..

Gerçeği kabul etmek zorundayız: Resmen; bindiğimiz dalı kesiyoruz. Güzelim mesleğimiz giderek batıyor ve bunda en büyük suç da günü kurtarma adına taviz veren bizleriz. Bu mesleğin yaşamasını istiyorsak, vatandaşın gözündeki ve gönlündeki onurlu yerimizi yeniden almak istiyorsak, deyim yerinde ise; silkinip kendimize gelmek zorundayız.

GEÇ OLMADAN!..