*

TSK’nin “Psikolojik harp” açıldı iddiası ile birlikte düşünülen başka gerçek, benzeri planlarla milletinde o harbin içinde kalması.

Türkiye bulunduğu yer itibari ile tarih boyunca en stratejik noktada. Gerek AB, gerek Rusya ve gerekse lider pozisyonundaki ABD’nin bölgesel hesaplarının orijininde bulunuyor.

Anadolu Türklerin kontrolüne geçtikten sonra, ne Avrupalı ne de başka milletler kendisini güvende hissetmemiş. Tarihi gerçekler bunu doğruluyor. Ortadoğu’da petrol bitse, Anadolu’ya olan ilgi biter mi derseniz cevabı “hayır”dır. Petrolün bilinmediği dönemlerde de, Anadolu Dünya’nın merkezi olmuştur. Anadolu’yu ele geçirenin, Dünya’yı ele geçireceği kabul edile gelmiştir.

Bunu gören son dönem siyasiler “Köprü pozisyonunda” durarak, alınan buyruklara uyarak, o tehdidi savabileceğini sanıyor. Durum hiç öyle değil oysa. Dini, siyasi hareketlerin odak noktası, Ortadoğu, Asya, Avrupa ve Afrika’nın kapısı Anadolu’da “Güçlü devlet, Güçlü Ordu” istenmiyor. Hele Türklerin kontrolünde bir devlet hiç istenmiyor.

Bu yüzdendir ki Washington sürekli olarak Türkiye’yi AB’ye itiyor. O yüzdendir ki AB “sanki alacak”, siyasilerimiz de “hemen girecek” gibi davranıyor. Türkiye’nin ufku Washington’dan işaret edilerek, Brüksel’den yönlendirilen uzaktan kumandalı sanal çağdaşlığa hapsolmuş durumda.

Eldivenli, Sarıkızlı, İktidar’ı devirme planı diye ortaya saçılan “darbe Planları”nın altında yatan gerçek bu. Balyoz adlı plana bakılırsa o plan sadece askere değil, “Türkiye”nin birliğini savunan her kesimin tepesine inmiş durumda.

AKP politikalarını eleştiren, ABD’nin bölgesel hesaplarını ortaya çıkaran, “Kürt Açılımı” ile ülke bütünlüğüne gelecek tehdidi yorumlayan gazeteciler “darbe yanlısı” olarak lanse edilmiş o planda. Mütedeyyin Müslüman’a “askeri seviyorsun ama bak camiini bombalayacakmış” diyerek, düşüncesini değiştirmesi isteniyor.

Kendi halindeki vatandaşa da “TSK kendi uçağını düşürerek, durduk yerde Yunanlılarla savaş çıkaracak” deniyor.

Habur rezaleti ile iktidardan yüz çeviren seçmene de mesaj var. “AKP iktidarı başarılı olduğu halde, asker yirmidört saat darbe ile onları al aşağı etmeye uğraşıyor” mesajı veriliyor.

İktidar mensuplarına yapılacağı iddia edilen “suikast” senaryoları- kozmik oda araması, tutuklanan asker, sivil kişilerce ile de o planlar destekleniyor görüntüsü hakim.

Balyoz darbe planının başındaki general ise günlerdir, yaptıklarının seminer programı olduğunu ve araya sıkıştırılan “infial oluşturulan” konularla ilgilerinin olmadığını anlatıyor. Taraf Gazetesini tartışmak üzere medya önüne davet ediyor. Taraf, bavullarca planı savcılığa götürüyor fakat generalin karşısına çık-a-mıyor.

Şimdi tüm bu olup bitene bakarak, Balyoz planının hedefinde sadece TSK var demek ne derece doğru?

Darbe planladıkları ilan edilenler emekli olmuş, darbe falan da olmamış. Dedikodusu, darbeden daha çok zarar vermiyor mu bize?

* * *

Ilıcak Dün Neydi, Bugün Ne?

Nazlı Ilıcak’ın “darbe borusu”nun sesi kesilmeli iken, şimdi tiz perdeden “kendisine harekât” yapıldığını söylüyor. Dünden bugüne Ilıcak’ın tarihi seyri şunu gösteriyor.

Dün öyle, bugün böyle. İspatı satırları ortada. Gerçeklerin ortaya çıkması karşısında, “o öyle değil” bu konuda yazacağım demişti, okudum.

Melih Aşık’ın alıntıladığı satırlarına cevap verememiş. Ilıcak demiş ki o günlerde:

“12 Eylül bir darbe değildir, diyen Orgeneral Kenan Evren’e tamamıyla katılıyoruz. 12 Eylül ne bir darbedir ne de bir ihtilal.” (16 Ekim 1980)

Nazlı Ilıcak yukarıdaki satırların aradan çekildiğini iddia ederek, 1989’da “Basın özgürlüğü ödülünü” aldığını söylemiş.

O satırların başına, sonuna ne eklenirse eklensin, vıcık vıcık yağ ortada. Aynen bugün olduğu gibi. Ahmet Hakan Ilıcak’ı savunduğu satırlarında, yukarıdaki cümleyi de analiz edebilse idi, inandırıcı olurdu. Ilıcak’ı arkalaması soyut olmuş.

“Demokrasiyi” dillerine pelesenk edenlerden de vatandaş olarak ricamız, ülke yönetmeyi öğrenmeleri. Demokrasi aracını dikkatli kullanmaları.

 *